quote, Uncategorized

Matatanong mo nalang ang sarili mo kung bakit ka nasugatan, alam mo namang may tinik iyong halaman ngunit iyo paring hinawakan. Kaya naman hindi na dapat pa itong dinidiligan. Hindi na dapat ito pinayayabong. Sapat na ang ulan na lamang ang kusang babasa sa kanya. Malalanta rin naman ito kalaunan. Mawawala rin ito katagalan. Maghihilom ang nasugatan.

Advertisements
poetry, Uncategorized

Titignan Kita

Titignan kita.

At aking huhulihin ang iyong mga mata.

Na para bang mapapako ang tingin,

At unti-unting mahuhulog sa akin.

 

Titignan kita.

Ngunit ikaw’y iiwas din.

Na parang ayaw mapukaw ang tingin,

At hindi malaman ang gagawin.

 

Titignan kita.

Ngingiti na bahagya lang ang makikita.

Titingala at mapapamulsa.

Saka naman’y magpapahuli sa akin, sinta.