Personal, poetry, Uncategorized

Paglipas

Lumipas na ang mga araw ng pagiisip

Sa kung paano ko ipapabatid sa iyo kung gaano ako naging masaya

Sa mga araw at gabi na kasama kita

Lumipas na ang mga araw ng pagiisip

Sa kung paano ko ihahatid sa iyo ang mga piraso ng mga alaala

Na siyang bumuo sa akin sa twina

Naging inspirasyon, lakas at pagtitika

Lumipas na ang mga araw ng pagiisip

At ngayon ay magtatapos na sa apat na taong pagugol

Sa pangarap na patuloy na inaabot

Bukas makalawa mawawala na rin

At bubuo ng bagong yugto kung saan ay wala ka

Dahil lilipas rin ang mga araw ng pagiisip

At maglaon ay hindi na ikaw ang tatakbo sa isipang ito.

Advertisements
poetry, Uncategorized

Nakakapagod rin pala.

Nakakapagod rin pala.

Ang nakakabinging katahimikan.

Sa tuwing nagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan.

Hindi magiimikan.

Hindi magkatinginan.

Ipinapasa ang dapat sa iyo’y siyang sinasabi na.

Nabubuhol ang mga salitang hindi maibulong.

Yumuyuko; tumitingin sa ibang direksyon.

Nakakapagod rin pala.

Iyong maghintay sa hindi naman darating na.

Sa palaging pagtanong kung ‘nasaan ka na?’

O kung bakit ‘wala ka pa?’

At sa puntong susuko ka na;

Kakaantay sa mga pangakong walang natupad ni isa.

Sa pagantay masambit ang salitang ‘sorry’.

At sa mga bagay na hindi na mangyayari pa.

Nakakapagod rin pala.

Ang magmahal ng paulit-ulit.

Na hanggang ngayon ay siyang ipinipilit.

Umiibig ng tahimik.

Umiibig ng mata’y nakapikit.

Umiibig ng walang hinihinging kapalit.

Umiibig ng hindi sinasadya.

Ngunit sa huli’y masasaktan ng pag-aakala.

Nakakapagod rin pala.

Ang mga bagay na sa imahinasyon lamang masaya.

Na akala’y makakapagantay pa.

Sa huli ay masasambit na mahal kita.

Ngunit hindi kayang ikaw ay makasama.

Pipikit at pagkaraan ng ilang segundo’y pipikit muli.

Ititikom ang bibig.

Ititikom nalang hanggang huli.

poetry, Uncategorized

IF

If

If there is only a chance to say what I feel

I would buy a time just to explain my feelings

I would go through all the obstacles

And I hope it will reach you.

 

If only I have the right to own every seconds with you

I will never give up on it

And hold unto it until the very end

Because every seconds with you is a chance for me

 

If I can only make my universe

There’s only me and you and the people who are beside us

And all the happy memories will bound there

And we will live a life of happiness

 

If I could only change your mind

And then I will let them see me through

I will make every minute a forever

And forever will be eternity

 

If only I can make my dreams turn into reality

And reality will be you

I will be the happiest human on earth

Living with no regrets as this poem ends

poetry, Uncategorized

MULI

MULI.

 

Ika’y bumalik, naramdaman muli ang yakap mo’t halik.

Sa bisig mo, ako’y nakatanim

Muli na naman kitang mamahalin.

 

Sa bawat oras na lumipas, Buwan o taon man ang kumupas

Ni hinding hindi ko nilimot sinta, yaong kislap sa iyong mga mata

Na sa tuwing magkasama, sa akin lang nakatama.

 

Saglit lang ng ako’y iyong nagawang paibigin.

O, saglit lang rin ng nagawa mo akong limutin.

Ng hindi man lang sa akin nagsabi kung bakit ako’y nagawang paalisin.

 

Kay tagal kitang hinintay.

At ngayo’y walang pasabing ika’y nagbalik sa akin.

Muli na naman kitang iibigin.

 

Muli, napaikot ang aking mundo

At siyang sa iyo lamang ito.

Muling haplusin ang pag-ibig mong pangako.